ตำนานนิทานอีสาน กำเนิด...บักเซียงเมี่ยง

(1/1)

HS4MM:
กำเนิดบักเหมี่ยง

ยังมีเมืองใหญ่กว้าง เฮียกซื่อ ? ทวาลี ? มีพญาทวาละ นั่งเมืองเป็นเจ้า มีมเหสีบ่ทันเฒ่า นามว่า สุวรรณบุปผา เพิ่นปกครองเมืองมา จนอยู่เย็นทั้งภายพื้น ซื่นซื่นพร้อม ชาวประชา หัวม่วน มวลชนสุขลื่นล้น ย่อนบุญเจ้าหน่อพญา ซั่นแหลว ... กะจั่งว่านั่นล่ะน้อ...แล้วกะในเมืองทวาลีเอง กะมีผู้ชายผู้นึง ชื่อว่า หมื่นดั้น กับผู้ญิงผู้นึง ชื่อว่า นางปลี แต่งงานอยู่กินนำกันมา กะหลายปีเติบล่ะหวา...กะยังบ่ทันมีลูก (น่าน น่าน เว้าแบบนี้ แสดงว่าใกล้สิมีลูกแล้วเด้หนิ..) อยู่มามื้อนึง ยามกลางคืน นางปลี  กะนอนหลับ ฝันว่า เจ้าของ หิวข้าว ย่างไปหาเก็บกินขี้หลักเหยี่ย จนว่าอิ่มท้องแอ้แป้  ตื่นขึ้น กะประหลาดใจบักอย่างขนาด เลยไปหาพราหมโณเฒ่า (พ่อพราหมณ์) แถว ๆ นั้น เว้าความฝันให้ฟังว่า? มื้อคืนนี้ ฝันเป็นปะหลาดต่าง ฝันว่า ข้าน้อยย่าง เลาะเก็บกิน หยากไย่ ขี้หลักเหยี่ย นั่น จนอิ่มเต็ม ท้องข้อย ซั่นแหลว ?. ฝันจั่งซี้ มันสิเป็นจั่งได๋น้อ พ่อหมอ ? พ่อพราหมณ์กะทำนาย ทายนำ ไปว่า ? ลูกชายเจ้า ผู้บุญหลาย สิมาเกิด มีปัญญาเลิศล้ำ กว่าชาวบ้านทั่วแผ่นดิน ดอกเด้อ....เจ้าสิมีลูกชาย แล้วกะลูกชายเจ้า สิเป็นคนฉลาดหลักแหลม เด้อ ? แล้วกะจากนั้น อีกบ่ดน นางปลีกะท้องไค่อ่องล่อง ครบกำหนด กะออกลูกมาเป็นผู้ชาย ตามคำทำนาย อีหลี ตั้วล่ะ (โฮ้ ทำนาย ทายนำ แม่นคักน้อ หมอพราหมณ์กะดาย ) ย่อนว่านางปลีฝันว่ากินขี้หลักเหยี่ย.. คันสิตั้งชื่อลูกชาย ว่า บักขี้หลักเหยี่ย มันกะบ่เป็นมงคลเนาะ กะเลยคึดชื่อที่มีความหมายคล้าย ๆ กัน เมี่ยง มันกะคล้าย ๆ ขี้หลักเหยี่ย  (เอาอั่นนั่น อั่นนี้ มารวมกัน ปนกัน เป็นเมี่ยง) เมี่ยง คนมักหย่ำ มักกินพร้อม เป็นมงคลดีกว่า กะเลยตั้งชื่อลูกชายว่า เมี่ยง นี่ล่ะคือ กำเนิด ของผู้ชายผู้นึง ที่มีชื่อเสียงขจรไกล ในเวลาต่อมา กะยังว้า กะยังว่า

HS4MM:
เล่นทวยกัน...ของเซียงเมี่ยง

มื้อนึง ชาวบ้าน มาซ่อยกันเฮ็ดงานอยู่วัด เฮ็ดงานไปคุยกันไป แล้วกะชวนกันเล่นทวยกัน พ่อเฒ่านึง ถามว่า ? แม่มันฮ้องอี้อี้ ลูกมันพี่ ลั่นตั้น ลั่นตั่น ? แม่นหยัง? ? พ่อเฒ่านึง ตอบว่า ? หมูกินฮำ ? ...." บ่แมน ? ...... บ่มีไผตอบได้...ทวยแก้ว่า ? อี่น้อย ๆ แก่ไส้ลอดขอน...แมนหยัง? ? ? มดขนไส้ขี้กะปอม ? พะนะ พอใหญ่นึงเลาตอบ... .. บ่แมน ..ตอบบ่ได้..กะเฉลย ? อี่น้อย ๆ แก่ไส้ลอดขอน กะคือ กระสวยต่ำหูก นั่นตั้ว ? ? แม่มันฮ้องอี้อี้ ลูกมันพี่ ลั่นตั้น ลั่นตั่น กะคือ ไนปั่นด้าย นั่นเด้ ? ทวยแก้กัน ได้คำตอบเรียบร้อยแล้วกะเริ่มคำทวยใหม่ว่า ? ผู้ญิงไปได้หลาย ผู้ชายไปได้หน่อย เด็กน้อยไป บ่ได้จักเม็ด แมนหยัง? ? บ่มีไผตอบได้จักคน กะยังว้า กะยังว่า แล้วกะบ่มีไผมีคำทวยแก้ซั่มแหม ทุกคนยอมแล้ว สิให้พ่อเฒ่านั่นเฉลย เลากะบ่เฉลย พอดีเณรเมี่ยง ย่างมา ฟังคำทวยเรียบร้อยกะเลยตอบว่า ? บักหญ้าฝืด (หญ้าเจ้าชู้) แมนบ่ ??. (ผู้ญิงนุ่งซิ่นล่าม ๆ บักหญ้ามันปักหลาย, ผู้ชายนุ่งซ่งบักหญ้ามันปักหน่อย, เด็กน้อยมันบ่นุ่งอี่ยัง บักหญ้าเลยบ่มีบ่อนสิปัก) ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่นเลยทวยต่อว่า ? อยู่โคกสร้างถ้วย อยู่ห้วยสร้างมอง อยู่หนองกองก้น แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? อยู่โคกสร้างถ้วยกะคือ มดลิ้นเฮ็ดขวย ,อยู่ห้วยสร้างมอง กะคือ แมงย่างซิ้นเฮ็ดฮัง (แมงมุมชนิดหนึ่ง), อยู่หนองกองก้น กะคือ หอย แมนบ่ ? ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า ? นอนเว็น ขี้ค่ำ นอนต่ำขี้สูง แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? นอนเว็นขี้ค่ำ กะคือ กะต่าย , นอนต่ำขี้สูง กะคือ ขี้ไก่เดียน แมนบ่ ? ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า ? สี่ขายั้งธรณีแอะแอ่น อ้าปากขึ้นเทิงฟ้า คาบงา แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? ข้องใส่ปลา แมนบ่ ? ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า? เฒ่าสองเฒ่า บังเล้า บ่เห็นกัน แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? หูสองข้าง แมนบ่ ? ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า ? นั่งสูงกว่ายืน แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? หมากะแมน แมวกะแมน ถืกบ่ ? ? ถืก ? ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า ? หางอยู่ใต้ฮูดาก แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? หางกะเตี่ยว แมนบ่ ? ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่น เริ่มอุกอั่งคิงฮ้อนแล้วเด้ ถามหยังกะตอบได้เหมิดเว่ย ? คำทวยนี้ล่ะต้องอยู่หมัดแน่ ๆ เลย ? กะทวยต่อว่า ? กาบินไป กาฮ้อง กาบินมา กาหลง แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? กาหลง กะ กงหลา ท่อนั่นตั้ว ถืกบ่ ? ? ถืกยุ ? ....พ่อเฒ่านั่น กะทวยต่อว่า ? นั่งค่อม่อ มีแข้ว ล่ะ แมนหยัง ? เณรเมี่ยงกะตอบว่า ? นั่งค่อม่อ มีแข้ว.....กะต้องเป็น แมวขี้ แมนบ่ ? ? แมน ? ....พ่อเฒ่านั่น เลาสิเหมิดคำทวยแล้ว กะเลยว่า ? เอ้า มีแต่พ่อใหญ่ทวยฝ่ายเดียว เณรเมี่ยงลองทวยมาเบิ่งกะดู๊ ? ว่าซั่น เณรเมี่ยงเลากะได้เรียนธรรมเรียนบาลีเนาะ กะเลยถามว่า ? สัพพี สัพพัง ดังวา คุชลามิคา แมนหยังเอ๋า ? พ่อเฒ่านั่น กะว่า ? สัพพี กะคำพระสวดให้พรนั่นแหล่ว ? ? บ่แมน มันบ่ง่ายปานนั่นดอก พ่อใหญ่เอ้ย..คึดเบิ่งใหม่ ? พ่อเฒ่านั่น คึดแล้วคึดอีก กะคึดบ่ออก ตอบแล้วตอบอีก กะตอบบ่ถืก สิทวยแก้ เพื่อที่สิให้เณรเมี่ยงเฉลย เณรเมี่ยงกะตอบได้เหมิดเอาโลด ? กลิ้งขู่หลู่ เห็นขี้หยุดจ่ะ แมนหยัง ? ? กวักอักไหม หาขี้ไหม (พอเห็นขี้ไหมกะหยุดแล้วกะเอาขี้ไหมออก) ? ? บ่กิน บ่ขี้ มีแต่ปี้ท่าเดียว แมนหยัง ? ? บี้ (ฝักหลอกที่เอาไว้ทำพันธุ์แล้วมันเป็นแมงบี้นั่นหนา) ? ? บักน้อย ๆ แก่ผ้าแดงลอดขอน แมนหยัง ? ? แย้ (ท้องแย้ลายแดง ๆ คือผ้า) ? ? เหล็กแดง แทงดิน แมนหยัง ? ? มันแกวแดง ? ? ดำคือหมี แฮ่งตี แฮ่งกัด ดำคือหมัด แฮ่งกัด แฮ่งตี แมนหยัง ?
ดำคือหมี แฮ่งตี แฮ่งกัด กะคือ สิ่ว ดำคือหมัด แฮ่งกัด แฮ่งตี กะคือ ค้อนตอกสิ่ว ? ? โก่งโค้งโน่ง ข้วมท่ง สามแสน ผู้ได๋ทวยแม่น ให้แหวนวงนึง ? ? ฮุ้งกินน้ำ ? ? ต้นท่อเข็ม ใบเต็มน้ำ แมนหยัง ? ? ผักแว่น ? ? อ่อล่อ ท่อโป้มือ พือไปทั่วท่ง แมนหยัง ? ? หน่วยตา ? ? บักหัวโล้น โตนน้ำแต่เดิ่ก แมนหยัง ? ? กะบวยตักน้ำ ? ? บักน้อย ๆ โตนตั่งคอหัก หมาโตนสัก แมงวันแตก พืง แมนหยัง ? ? ขี้ ? ? สัตว์สี่ขา หน้าสั้น ฮ้องสนั่น เสียงไกล แมนหยัง ? ? อึ่ง ? ? ต้วยก้น บ่ให้ว่าต้นก้วย แมนหยัง ? ? เช็ดขี้มูก ? ???. ในที่สุด กะเลยบ่ฮู้คำเฉลย เณรเมี่ยงกะบอกว่า คันอยากฮู้คำเฉลย กะให้หาแนวกินแซบ ๆ เฮ็ดลาบเทาแซบ ๆ มาถวาย เด้อ จั่งค่อยสิบอก พะนะ นั่นล่ะ ชื่อเสียงของเณรเมี่ยง กะเลยเริ่มขจรขจายไกล ซั่นตี้ล่ะ

HS4MM:
หลวงพ่อบักโต่น

มื้อนึง หลวงพ่อ ย่านเจ้าของตื่นสวย สิบ่ทันบิณฑ์บาต กะสั่งเณรเมี่ยงไว้ว่า ? เมี่ยงเอ้ย มื้ออื่นเช้า ปลุกหลวงพ่อเด้อ คันเห็นดาวเพ็กขึ้น กะให้ฟ้าวมาปลุกหลวงพ่อเด้อ ? สั่งแล้วเลากะเข้านอน (ดาวเพ็ก คือดาวศุกร์นั่นหละ ดาวศุกร์ที่ขึ้นตอนเช้า เขาเอิ่นว่า ดาวเพ็ก......ฮาลังหม่อง กะเอิ่นว่าดาวเพชร) ฝ่ายเณรเมี่ยง กะบ่อยากตื่นแต่เดิ่ก ลุกแต่เช้า ย่อนว่า ช่วงเช้ามืดน่ะ มันเป็นช่วงที่นอนแซบ ที่สุด แต่ว่าคันสิบ่ปลุกหลวงพ่อ กะบ่ได้ เลากะเลย เอาขี้กะบอง ขึ้นไปมัดไว้ปลายตาล แล้วกะจุดไฟ เด้ จากนั้น กะลงมา เข้าไปปลุกหลวงพ่อ ? หลวงพ่อ ๆ ดาวเพ็กขึ้นแล้ว ? เทิงเว้าเทิงซี้มือไปทางขี้กะบองอยู่ยอดตาล หลวงพ่อเห็นไฟขี้กะบองอยู่ยอดตาล กะคึดว่าแมนดาวเพ็กอีหลี กะเลยล้างหน้า ห่มผ้า ถือบาตร เข้าไปบิณฑบาต เลาย่างไป ฮอดเลาะบ้าน กะยังมืดตึบอยู่ บ่ทันแจ้งจ้อย ชาวบ้าน กะยังบ่มีไผลุกขึ้นมานึ่งข้าวจ้อย หลวงพ่อกะเลยเหลียวเบิ่งดาวเพ็กอีก.... ...เอ๋า พอเบิ่งจากหม่องนี่ มันผัดบ่เห็นดาวเพ็ก บ่มีดาวเพ็ก แสดงว่าดาวเพ็กยังบ่ทันขึ้น เลาฮู้โตว่า ถืกเณรเมี่ยงตั๋ว เด้ คันสิย่างกลับวัด กะไกลเนาะ ขี้คร้านย่าง กะเลยตัดสินใจว่า ? หาหม่องนอนแถว ๆ นี่ ดีกว่า ? หลวงพ่อย่างไปเห็นค้างบักโต่น เป็นตาหลับได้ กะเลย นั่งลงพิงเสาค้างบักโต่นนั่นล่ะ หลับ..... แม่ใหญ่อั่นนึง(เอิ่นเลาว่า แม่ใหญ่สา ซะเนาะ)... ฝ่ายแม่ใหญ่สา ตื่นแต่เดิ่ก ลุกแต่เช้า นึ่งข้าว สิเฮ็ดแนวกินไปจังหัน เด้ เลากะสิไปเก็บบักโต่นไปแกงใส่ไก่ นั่นหนา ตอนนั่น มันกะยังบ่ทันแจ้งดีเนาะ หลวงพ่อกะยังนั่งหลับเสยอยู่... แม่ใหญ่สากะเอามือคลำหาบักโต่น พอดีคลำไปพ้อหัวโล้นหลวงพ่อ คึดว่าแมนบักโต่น ตัดสินใจว่า ? หน่วยนี้ ใหญ่พอดี เอาหน่วยนี่หละ ? แล้วกะเอาสองมือจับหัวหลวงพ่อบิด คือบิดบักโต่นนั่นล่ะ หลวงพ่อถืกบิดหัว ขะลาดตื่นขึ้น....ตกใจอย่างใหญ่ ? ผีหลอก...ผีหลอก ? แล้วกะฟ้าวถือบาตรแล่นหนี ฝ่ายแม่ใหญ่สา กะตกใจคือกัน ? ว้าย...ผีหลอก.. ? แล้วกะแล่นหนีขึ้นเฮือน....

hs4dry:
ฮ่วย..ท่านHS4MM ประธานเซียงเมี่ยง คือเอาเรื่องราวของเจ้าของมาลงให้เพื่อนสมาชิกฮู่น้อบาดนี่ คือกับเจ้าตัวเพิ่นขนาด

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ